Omdat deze weblog hopeloos verouderd en niet meer up-to-date is (alleen de titel al; ik woon al weer anderhalf jaar in Nederland!!) heb ik een hele nieuwe weblog gemaakt!
Dus vanaf nu zijn alle verhalen over mijn gezellige, boeiende en drukke (studenten)leven te vinden op:
(tromgeroffel)
Hopelijk komen jullie een keertje buurten!
groetjes Sylvia
Sylvia in Japan!!!
Het afgelopen jaar zat ik voor mijn studie in Japan. Om familie, vrienden en vage kennissen op de hoogte te houden van alle spannende en interessante dingen die ik daar meemaakte, had ik deze weblog gemaakt.
Nu ik weer terug ben in ons koude kikkerlandje schrijf ik nog steeds logs over mijn leven als student in Leiden.
Omdat ik zoveel leuke, interessante en spannende dingen meemaak 
, kan het soms iets langer duren voordat jullie erover lezen in een log…
Al meer dan een jaar liep ik zo nu en dan rond met een misvormd gezicht omdat mijn verstandskies steeds ontstoken was… De tandarts had me een verwijsbrief voor de kaakchirurg gegeven, maar 3 weken voor ik naar Japan ging was een beetje kort dag om 4 kiezen uit te laten hakken..
Toen ik terug kwam uit Japan dus toch maar weer eens bij de tandarts langsgegaan.. Het verwijsbriefje was ik ondertussen kwijt, heb m’n moeder met haar opruimwoede maar de schuld gegeven. 
Maar goed, de tandarts was niet impressed en schreef gewoon een nieuwe brief.
Zo kwam het dat ik afgelopen donderdag stikzenuwachtig in de wachtkamer bij de kaakchirurg zat.
Uiteraard liep de wachttijd meer dan een uur uit en vertelden alle oudere mensen in de wachtkamer aan een stuk door vreselijke verhalen aan elkaar over implantaten/hakken/zagen/beitelen..
Toen ik dan eindelijk in de stoel lag heb ik dus maar even gemeld dat verstandskiezen laten trekken niet mijn favo bezigheid is.. De kaakchirurg had geen medelijden en jaste zo 6 spuiten in m’n kaak, maar… wonder boven wonder vielen die spuiten eigenlijk best mee.. en het trekken was ook niet zo erg als verwacht!
Toen mijn hoofd ook niet buitensporig opzwol en ik na een paar uur al weer helemaal normaal kon praten, was ik dan ook ontzettend blij! M’n zus daarentegen vond het maar onrechtvaardig. Ze had zo gehoopt dat ik 3 dagen niet tot praten in staat zou zijn, want dan was het zo “lekker rustig”..
Pech voor haar-> ik heb t overleefd, had nergens last van en vond het ontzettend meevallen!
Nu die andere 2 verstandskiezen nog…
Steengrillen met Pasen.. wie heeft dat verzonnen?? Het is een traditie die van mij regelrecht de prullenbak in mag, maar de rest van de familie is er lyrisch over. Zo kwam het dat we gisteravond weer met pannetjes zaten te klooien en met vlees en brood zaten te kwartetten: “Mag ik van jou een biefstukje? Ja, als jij mij een ei kan aangeven.”
Na het eten waggelden mijn zusje en ik naar onze kamer en ploften neer voor de tv, tot meer waren we niet meer in staat. Gelukkig was er het Nationaal Verkeersexamen (ofzo) op tv, dus pen en papier gepakt en aan de slag.. Na 50 rotvragen, instinkers en flauwe keuzes was het tijd voor de uitslag: Ik had 6 fout (het maximaal aantal fouten waarmee je nog wel slaagt), Wat er 6 meer waren dan toen ik mijn theorie-examen voor het echie deed.. En dat is nog maar 3 jaar geleden.. Maar wie heeft dan ook verzonnen dat blinde mensen altijd voorrang hebben als ze willen oversteken, zelfs als er geen zebrapad is?? En waarom mag je overdag in dichte mist je grote licht niet aanhebben??
Gelukkig was ik niet de enige die deze vragen fout had; het merendeel van de begrafenisondernemers, coureurs, boeren en brandweerlieden in de studio zakte namelijk voor het examen.. Wat iedereen die wel eens ‘Wegmisbruikers’ kijkt al wist is nu bewezen: De Nederlandse automobilist klooit maar wat aan in de auto!
Maar beter laat dan nooit!
Via deze weg wil ik iedereen een heel gelukkig 2006 toewensen en dat dit jaar alle goede voornemens wel mogen lukken! 
Happy new year to everyone who reads this! And that this year may bring you a lot of happiness, health and all the other things you wish for!
Akemashite omedetou gozaimasu! Kotoshi mo douzo yoroshiku onegai itashimasu!!
Samen met m`n zussen op het strand, 2e kerstdag 2005. Together with my sisters on the beach, last christmas. Fltr: me, Annemiek (the oldest) and Vera (the youngest).
Dinsdag ging ik samen met zussen Miek en Veer naar het gala van de pabo waar Veer 2e-jaars is en waar Miek 2 jaar geleden afstudeerde.
Veer en ik waren op jurkenjacht geweest in Amsterdam, waar wij bij Laura Dols onze ogen uitkeken, alle jurken in de winkel pasten en ons slap lachten als de jurk niet paste of wel heel apart was..
Miek was niet van plan naar het gala te gaan, maar op een van onze shopping-expedities zag zij zomaar haar droomjurk op een hangertje hangen! Om bij mijn ouders de aankoop van deze jurk te rechtvaardigen (`huh, sinds wanneer heb jij een gala-jurk nodig?`) bedacht Miek ter plekke dat ze dan ook maar mee moest naar het pabo-gala van Veer..
Zodoende kwamen we met z`n 3-en op onderstaande foto terecht.
Klik hier voor meer gala e.a. foto`s/ please click here to see other party-pics a.o.
Het feest was een groot succes, de dj draaide leuke muziek (op de paar verplichte kinderliedjes na, want `he, het is toch een pabo-feestje`) en samen met m`n zusje goot ik de witte wijn vrij vlot naar binnen.. En dat was misschien iets minder slim, want zuslief kan veeeeeel beter tegen alcohol dan ik. Vandaar dat ik mij woensdag niet echt kon cencentreren op het leren van mijn tentamen van donderdag.. Maar goed, als ik moet kiezen tussen een feestje en een tentamen….
2 december was er een gala van het SIB (Studentenvereniging Internationale Betrekkingen). Omdat ik hier sinds anderhalve week lid van ben, was ik uiteraard van de partij!
Met m`n mentorkindje Yoshiko had ik de week ervoor heel Leiden afgezocht op zoek naar een jurk die ook paste bij een ieniemienie- broodmager japannertje.. Uiteindelijk hebben we bij een kleermaker de uitverkozen jurk een kilometer korter laten maken..
Esther, die al langer lid is van het SIB, had haar vriendje Bram zo gek gekregen dat hij in een slippenjas/billentikker meekwam naar het feestje.
Het was uitermate gezellig, hieronder een foto en een link naar nog meer foto`s voor bewijs
Klik hier voor meer foto`s van het Gala/ Please click here to see more Party-Pics
Vanmorgen hoorde ik het volgende over de intercom in de trein naar Leiden:
`Goedemorgen dames en heren. U zit in een trein die dadelijk door conducteurs gecontroleerd gaat worden. De conducteur met de sjaal heet Jaap. Jaap gaat vanaf morgen met pensioen, dus dit is zijn laatste werkdag. Ik stel voor dat als u conducteur Jaap ziet, u hem een groot applaus geeft!`
Toen conducteur Jaap dan ook voorbij kwam, klapten we met de hele coupe onze handen blauw.
Bij deze nogmaals mijn dank aan conducteur Jaap en alle andere NS-mensen die wel aardig en vrolijk zijn, zelfs op maandagmorgen!
Vanmorgen moest ik mij om 5.45 uur (`s morgens ja) melden bij Schiphol, waar ik sinds een paar weken een bijbaantje heb.
Dus stond ik om 5.10 uur (nog niet zo) fris en fruitig op Leiden Centraal Station te wachten op de stoptrein van 5.18 uur.
Maar om 5.17 uur had de machinist van de stoptrein blijkbaar besloten dat hij nog wat langer uit wilde slapen, want er werd omgeroepen dat de stoptrein uitviel.. GRRRRR
Na een kwartier klappertanden in de vrieskou (want panty en hakschoentjes aan) kon men ons eindelijk vertellen dat de 1e trein naar Schiphol om 5.43 uur vertrok…
hmm.. 5.43 uur, de rit naar Schiphol duurt 20 minuten, en ik moest er om 5.45 uur zijn; You do the math!
Zo kwam ik kilometers te laat totaal gestresst aangerend bij de gang naar de kantoren op Schiphol, alwaar het volgende probleem zich alweer aandiende: ik heb nog geen schipholpas en kon dus de gang naar de kantoren niet in…
Maar toen ik eindelijk aan het werk was, was het toch wel weer leuk: ik moest enqueteren in een (rijdende) bus; met m`n ene hand hangend aan een lus probeerde ik met mijn andere hand m`n enquete vast te houden en de antwoorden van de ondervraagden op te schrijven, terwijl ik mij dapper staande hield als de kamikaze-buschauffeur weer eens met 80 door de bocht ging of een noodstop maakte…
Gelukkig heb ik het overleefd en ben ik ook niet in een onverwachte bocht bij nietsvermoedende reizigers op schoot terecht gekomen (vraag maar aan m`n zusje. Ja, leuk en weer eens wat anders die nieuwe bijbaan!!!
Afgelopen maandag ging ik met Esther en Linda naar een Halloween-party van het SIB (Studievereniging voor Internationale betrekkingen). Esther had nog wat heksenpakjes liggen van een eerder carnaval, dus we verkleedden ons in rokken met splitten tot onze oksels en zwarte punthoeden.
We hadden de grootste lol, totdat we de feestzaal binnenliepen en de enigen waren in verkleedkostuums… oeps 
Uiteindelijk was het toch nog een erg gezellig feestje! Misschien is het een idee om voortaan verkleed naar feestjes, borrels etc te gaan; flauwe feestjes worden zo opgefleurd en zelf heb je (achteraf) de grootste lol! 
